bozbulanık

“Yalnızlar geliyor… Onları gözlerinden bilirim. Kalabalık caddelerde, tenha kır yollarında, dairelerin loş koridorlarında… Nerede rastlarsam rastlayım hemen tanırım. Müstehzî erkekler görürüm. Kısılmış gözleri ve sımsıkı kapanmış dudaklarıyla. Kahredici bakışları bende kalır. Kadınlar bilirim, kabadayı ve yırtıcı görünüşlerinin, boyaların, kokuların altında, ürkek, yalnız kadınlar. O zaman loş ara sokaklar, çürümüş, kokmuş, tiksinilmiş, kusulmuş bir şeyler hissederim. Düşünmemeye çalışırım. ‘Bir şey kaybetmiş bunlar…’ derim.”

nezihe meriç

şarkı

*aysun yan odada uyuyor.
*insan kendini bi baskasina bakarak taniyor bazen.misal ben aysunu dinledikce gayet kotu kalpli olduguma kanaat getiriyorum. o cok iyi bi kiz karsisina da dilerim hep iyi insanlar cikar.
*bana gelirsek gecenin saat 3 u ve yine uykum yok tipki ramazanda bende kaldiklari ggece gibi.simdi bana kim sende kalmisti deme okuyucu ac eski postlari oku sana zahmet.
*bu arada guya filmler seyredecektik sohbetin tadi filmi unutturdu.film neydi diye sormayin(: