Uncategorized

muhacir kızı

Ben bir muhacir kızıyım, ah bahtım… Pılı pırtıyı en iyi ben toplarım. Hiç bir şey olmamış gibi güleç durmalı yüzüm. Rengim kimseye uymuyor ve çoğu kez hercai bilirler bu yüzden beni, biliyorum. Uygunsuzum. Halbuki ev taşınırken hep en sona kalan ve çoğu kez de perdeleri sökülmüş bir pencerenin içinde unutulan küpe çiçeği kadar yalnız ve vazgeçilmeye hazırım…Ya da yüzündeki çizgiler, bir nineninkinden daha kahırlı tahta yolculuk bavulları… Veya derhal sarılacak göçünü arayan deste deste urganlar…Kardeşim kadar benzerler bana…Bavullar ve urganlar… Kolları hep sıvanmış ve çok gayretli bir çalışkanlık gibiyim. Gür bir nara yetişsin şimdi beni örtmeye. Üzüldüğümü kimse fark etmesin, ne arkadaşlarım, ne ziyaretçiler, ne hemşireler… Bir nara… Yetişsin. Hatta bilinçsizce. Hiç fark etmez.

balık ve tango / sibel eraslan

Reklamlar
Uncategorized

11 E sınıfı toplanıyormuşuz

* yeni katıldığım facebook alemindeki liseli arkadaşlarımdan birinin etkinlik çağrısı başlığım. bu pazar toplanıyorlarmış 10 yıl sonra; ee yani diyeceksiniz, yok korkmayın sizi de beklemiyorum etkinliğe. hem ben de gitmiycem. Geçende öğrendim ki sıra arkadaşım hayatını kaybetmiş keşke öğrenmeseydim yaşıyor ama görüşemiyoruz zannetseydim. Gördüğünüz gibi eskisi gibi “acılar gelin üstüme korkmuyorum” demiyorum artık.

*bu ilk pasaja bakınca kederli bi yazı gibi dursada yazacaklarım aslında keyifli şeylerdi. O yüzden dağılmayın ve okumaya devam edin lütfen. geçtiğimiz günlerde aileden bi kızımızı istemeye geldiler bizde eşimle davetliydik bu kız isteme seramonisine. Bi ara eşimde benim gibi sıkılıp kendini dışarı atmıştı ki hemen sordum “nasıl gidiyo içerde durumlar” eşim cvb ı patlattı “çalıştığımız yerden sordular x’ i istiyorlarmış” dedi. deli bu adam diyorum inanmıyorlar. Aynı kızımızın geçtiğimiz haftasonu nişanı için toplandık, makam mevki sıralamasıyla nişanı kesecek kişi aile dostu  olan çaykurun genel müdürü olarak takdim edilen bi beyefendiydi. Bizimkinin yorumu,” boşver aşkım biz lipton kullanıyoruz bu adam bize hitap etmiyor oldu.”  🙂

*fotoğraftaki bey ailecek sevip saydığımız seri katilimiz olurlar.

Günlük gibi

öylesine anahtar kelime

 Uzun zamandır kitap biriktirdim, bu birikenleri eritmem gerektiğini düşünürdüm. Sanırım bittiler. Tamam bazıları beni hiç sarmadı onları okumadım misal faulkner. Kalsın diyoruz kendilerine. Bazılarınıda tekrar ve tekrar okudum. bi de bir kere daha okumayı istediğim var “Osmancık” niye bilmiyorum ama onu tekrar okumalıyım.tee orta okuldayken semt kütüphanesinden alıp okumuştum. Şimdi böle orta okul deyince aklıma geldi, o günlere dönüp kendimi bi kenardan seyretmeyi isterdim. Ya okuyucu bi oraya bi buraya savrulduğumuz bi yazı oldu. okuyucu eğer tavsiye etmek istediğin kitap varsa şimdi tam zamanı. Ama öylesine değil çok beğendiğin bi roman olsun veya öykü. Dediğim gibi öylesine bi tavsiye olmasın para verip alıcam kitabı sonra zaman ayırıp okuyacağım.

**Aysuncum sana bi sürpriz düşünmüştüm ama niyeyse yükleyemedim fotoğrafı. Adalarda çekilmiş bi fotoğrafımızı yayınlayacaktım. Neyse bir daha ki sefere inş. 😉