Uncategorized

canım babacım

Böyle bi başlıkla başlamak güzel oldu bi mektuba giriş gibisinden. Babamla aramdaki ilişki çocukluk dönemimde sperdi çocukluk dediysem ilkokul döneminin sonuna kadar. Sonrasında ergenlik şu bu derken babamın deyimi ile ona en çok karşı gelen evladı olup çıktım. Neyse uzatmayayım şimdilerdeyse babam babam olmaktan çıktı sanki oğlummuş gibi seviyorum onu ve oğlummuş gibi düşünüyorum. Geçende abimle sohbet ederken abimden duyduklarım babamında ona karşı olan hassasiyetimi hissettiğini gösteriyor. İçinizde bana en yakın olan Ayşe demiş. (babam bana ayşe derde) Canım babacım seni seviyorum. Sen bana emanet gibisin annemin emaneti. Daha uzun süre bizimle ol sağlıkla sıhhatle.