öykü

bebek.jpg

Soğuk bir kış günüydü, hemşirenin kolunun ucuna iliştirilmiş düştü düşecek bir halde yeni doğan servisine getirildim.
Yeni dünyama, hemşirenin kolu ile vücudu arasındaki boşluktan şöyle bir göz attım.
İşte tam orda gördüm seni ilk.
Sanki yıllardır orda hayatını idame ettiriyormuşcasına alışık tanıdık hatta biraz umarsızca sen de bana baktın.

-Bu da nerden çıktı şimdi diyor gibi bir halin vardı.

zihnimi bir an için meşgul ettin,fazla uzamadı senle ilgili kurgu.
Malum alışmam gereken bir dünya vardı önümde, bir kişiye takılıp kalamazdım.
Öncelikle -birazda mecburen- tavanı inceledim, sıkıldığımda mızırdandım.
Saolsun biraz yan yatmam gerektiğine karar veren hemşire hanım,
hayatında ilk kez bir bebek seviyormuş gibi hevesle önce beni kucağına aldı
omuzuna yatırdı. Bir süre öyle durduk.
İlk orda öğrendim sarılmak kucaklaşmak rahatlatıcıdır, bu bir bebek bile olsa.

Sonra yüzümü senden yana olacak şekilde yatırdı beni yatağıma.
O zaman ilk kez, uzun uzun inceleme fırsatım olmuştu bir insanoğlunu.
Öyle küçük ellerin vardı ki, imkanım olsa kendiminkilerle kıyaslayacaktım.
Sonra başında hepimizde olmayan o tüylerden çokça vardı. Hatta bende hiç yoktular.
Uzun süredir uyuduğun, uyanınca gerinmenden belliydi. Gözlerini açtın, kara delik gibiydiler.
Bu kezde benim uykum gelmişti, bende yüzüne karşı esnedim önce, sonrada uykuya yumuşak bir geçiş yaptım.

Arkası yarın…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s