Bugün bitti. Diğeri kadar elimde sürüklenmedi.
Yanlış anlaşılmasın diğeri bundan daha az iyi olduğu için değildi sürüklenmesi,
bilmem öyle gerekti demekti. Bugün son otobüs yolculuğum esnansında son cümleyi okudum.
Acaba böyle biri hayat sürmüş müdür diye aklımdan sık sık geçti.
Romanın (yabancı) kendisi aman aman dedirtmiyor ama;
metnin sadeliği ve neredeyse senaryo ayarındaki tasvirleri okunmaya değer kılıyor.
Bu arada romanı okurken aklıma sürekli,
Grenoille ile Meursault un birbirleriyle nasıl anlaşacaklarını düşündüm bilmem niye?
Neyse hayatta herşeyin bir nedeni olmadığı gibi bunun da bir nedeni olmayabilir diyelim…




