yorgunluktan pestilim çıkmış bi halde apartman kapısının önünde anahtarı arıyorum.
yanımdan 1.sınıfa gittikleri boylarından ve saflıklarından belli olan iki insan yavrusu geçiyordu.
kız atkı takmayı reddetmiş, sarı saçlarını savurarak seke seke ilerliyor.
ağzı burnu atkıyla sarılı erkek çocuğu yanıbaşında yürüyen kıza şöyle diyor
-yarın etüdte yanıma oturmak isteyen parmak kaldırsın.
(çok tatlıydı)
kızın cevabı “ben otururum” oldu. (:
ulen, bu şukelalar çekirdekten yetişiyorlar ellam. bacaksız
Çocuklara bayılıyorum bayılıyorum. Belki de ben aslında onların masumiyetini seviyorum
*aynen öle işte bu şukelalar antremanlara şimdiden başlıyor (:
*Bunlar masum mu?
yok ya bunlar sadece tecrübesiz insan yavruları bence (:
biz de zamanında işi bileydik ah ah =)
seviyorum bu tip yavrucukları =)
bizimki de bana çekmiş, sınıfındakiler aynı anda iki üç kişiyi idare ederlerken, bizim beyfendi, bugün inşallah nagıt vardır yemekte, mantı yiyecem, yaşasınnn tavuklu pilavvvv, diyen bi cins =))
tavuklu pilav
kadayıf
mantı
bunlar varsa bende yaşasın yuppi yihhuu gibi sesler çıkartabilirim (: