*Daha birkaç ay evvel
-ben toplu taşıma taşıtlarında uyumam demiştim di mi?
artık uyuyorum.
*her sabah
-iş yerine nasıl koşularak yetişilir kategorisinde
rekor denemelerim yine başladı.
Mahalleli heyecanla takipte, – şimdi takılıp düşücek diyolar ama çok beklerler…
-Artık iftar organizasyonu yapmıyorum, hazıra konuyorum.
- Son günlerde densizlik boyutunda potlar kırıyorum (özellikle iş yerinde)
oruçtandır diye avunuyorum; bakalım görücez öyle mi?
-Bugün olmasını istediğim şey gerçekleşti ama o kadar ani oldu ki hakkıyla sevinemedim bile.
-osym ye yine işim düştü, eskisi gibi de değil artık randevu falan veriyolar.
- test çocuğu olucam yine; mertle kaderimiz bir mi oldu ne?
-filmler hazırlandı seyredilmeyi bekliyorlar ama ne zaman?
Selamlar Ayşegül,
Bizi neden fotoğraflarından mahrum ettiğinin gerekçesini aslında bu post anlatıyor. Merak ediyorum hanımların İstanbulda yoğun çalışma temposuna ortalama kaç yıl dayanabildiklerine. Herhalde sen bize bir kaç yıl içinde bir istatistik verirsin. Vallaha böyle paylaşımlar dostumuz hakkında rikkatimize dokunuyor, inşsallah en kısa zamanda temponu fıtratına uygun şekilde düzenlersin. Allah yar ve yardımcın olsun, muhabbetle…
Hee birde davulculara çok kafayı takma, önümüzdeki yıldan itibaren konservatuar mezunlarını daha çok görecekmişiz yada görecekmişsiniz sokaklarda
Selam Kemal,
Makul işleri olanların dayanma süresi uzundur ama benim gibi kendi işi yetmeyip başka işe koşturanların dayanma süresi taş çatlasa 10 yıldır heralde.
Teşşekkür ediyorum kardeş ilgine ama böyle bir tempo olmaksızın da hayat çekilmez.
Hatta böyle bir temponun içine birde öğrencilik sıfatını eklemek meşgulüm
*Benim için farketmez konservatuarlı olması.
–O gürültüyü yapmasını engelleyecek mi?
–hayır
–İstek parça kabul edecek mi?
–hayır.
–kabul etse bile o parça davulla çalındındığında keyif verecek mi?
–hayır.
–Bu benim onları kovalama isteğimi azaltır mı?
–hayır.
–Gördüğün gibi kafaya takmamayı gerektirecek bir gelişme değilmiş