Sevgili blog ziyaretçilerim,
yaklaşık altı aylık bir süredir yayın yapmaktayım. Siz o günleri pek bilmezsiniz, bloguma yaklaşık ilk bir ay ne gelen oldu ne giden. Bu süre zarfında sevgili abimi metazori ile de olsa blogu ziyaret ve yorum yapma konusunda ikna ettim. (bkz. ilk yazılardaki yorumlar)
Ama şimdi arka plandan takip etmekteyim ki blog kardeşlerim olsun mahalleli olsun vızır vızır bloga girip çıkıyoda iki kelam yazmıyor.
Kapatırım blogu diye tehdit savurucam, yemiyceksiniz (bkz.en son yapılmış 3 veda yazısı)
Yani gitmeyide beceremiyorum. 
Neyse şaka bi yana walla billa buradan taşınıyorum. Hatta yeni evimin dekorasyonu ile meşgulüm eminim çok beğeneceksiniz, hiç bir masraftan kaçınmadık.
Ammaa siz böle yorum yapmadan ziyaretlere devam ederseniz bu yeni blogumu bulmanız tevafuğa kalır söyliim. (al bir tehdit daha) (not: mafya filmleri seyretmek bi süre askıya alınacak)
Niyedir bu yorum beklentisi diye merak edenler muhakkak olur, hemen açıklıyım, biz abimle araştırıp bulduk. Tamamen evin en küçük olup ilgi ile büyümemle alakalı.
Bakın artık durumumuda biliyosunuz psikanaliz yönünden.
Lütfen…
yoklama alıcam 
o kadar emekle oturup yazı yazıyorum ya Allah Allah
Bugun bloguna ilk ugrayisim. Her ugradigimda bir yorum yazacagim.
(Bunu sen istedin 
)
Aslinda su son cumlen vurdu beni…
siz böyle uzun yazdınız da biz yorum mu yapmadık !
İnadına yazmıyorum yorum işte
Şeymacım
beni her gelişinde yorum yapmakla mı tehdit ediyosun
bence bir daha düşün
memnun olurum
Dikkatsiz
Maşaallah bahanelerde herkeste hazır
e her zaman aynı performans beklenmemeli değil mi?
Doğu
tamam yazmazsan yazma
zorla yorum mu alıcaz kardeşim
“Ben burdayım öğretmenim” Atlı karınca diye bir dizi vardı evvel zaman içinde, yoklama denilince beynimdeki ilk çağrışım bu oluyor.
Blog okumayı severim ama nadiren yorum yazarım; madem ısrar ettiniz, eh peki bari yazayım dedim
Yeni blogunuz hayırlı olur inşallah.
serap;
aman ne güzel iyi ki böle bir yazı kaleme almışlım bak sessiz takipçiler ortaya çıkıyor.
memnun olduk efendim
eyvallah…